زيبايي دنيا را تنها آن لحظه که به چشمان تو نگريستم دريافتم

 و از آن پس هيچ لحظه اي از عمرم بدون انديشه تو سپري نشد

اگر عمر من تنها يک شب باشد آرزو دارم همان يک شب را با تو بگذرانم

چرا که محبوبم اين دنيا تنها هنگامي زيباست که در کنار تو باشم

عشق من تمناي زندگي با تو را در دل دارم

و دوست دارم هر شب در عشق تو ذوب گردم ...

من دل بسته عشق تو شدم و ديدي که به عشقت پاسخ دادم

تو اجازه دادي که عشقت را در دل احساس کنم

پس با قلبم تو را صدا ميزنم ...

                                                                           شاعر:بهاره

متأسفانه در سال‏هاى اخير عوامل مختلفى از جمله نبود زمينه اشتغال، اسكان، ادامه تحصيل، بالا رفتن هزينه‏هاى زندگى، دگرگون شدن معيارهاى انتخاب همسر و ... سبب افزايش سن ازدواج و حتى ناتوانى بسيارى از دختران و پسران براى ازدواج شده است. همچنين تجملاتى شدن مراسم ازدواج كه بسان مانعى آهنين در مقابل جوانان قرار گرفته، آئين‏هاى توخالى و بى‏هويت، انتظارات نامعقول، هزينه‏هاى سرسام‏آور و چشم و هم‏چشمى‏ها، جوانان را از ازدواج باز مى‏دارد. اين فرايند در حالى است كه روزگارى دختران پس از اينكه به سن بلوغ مى‏رسيدند و از چهارده، پانزده سالگى مى‏گذشتند راهىِ خانه بخت شده، كمتر دخترى را مى‏ديديد كه از بيست سال گذشته و هنوز در خانه پدر زندگى كند، مگر اينكه مشكلى داشته باشد. اما دختران امروز اغلب بلافاصله پس از پايان تحصيلات متوسطه، تمام سعى و تلاش خود را متوجه قبولى در دانشگاه مى‏كنند و در طول تحصيلات دانشگاهى فقط به پايان رساندن درس مى‏انديشند. پس از اين دوران نيز به دنبال يافتن شغلى مناسب راهى بازار كار مى‏شوند. با اين وجود آيا فرصتى براى ازدواج در بهترين سال‏هاى جوانى يك دختر پيش مى‏آيد؟ آيا رخنه‏اى كه ميان زندگى سنتى با وضع جديد جوامع ايجاد شده به نفع دختران است؟ اساسا كدام شيوه درست است، شكل و شيوه گذشته يا وضع جديد؟ آيا ميان اين دو، راهى وجود دارد كه بيشتر شيوه‏هاى خوب براى بهبود زندگى دختران و زنان به كار گرفته شود؟‏


افزايش سن ازدواج دختران؛ آمار چه مى‏گويد؟
امروزه عواملى اجتماعى، فرهنگى، اقتصادى و ... باعث دگرگونى در شكل و محتواى ازدواج شده، اين اقدام مقدس را از ساده‏زيستى به سمت تجمل‏گرايى، نيز از سادگى و صراحت به عاقبت‏انديشى مادى و رفاه‏طلبى سوق داده است‎!
‎
مسائلى مانند گرايش دختران براى ادامه تحصيلات عالى، تمايل به زندگى مستقل، پايين بودن سطح درآمدها، نيز علاقه براى ازدواج با مردى كه داراى امكانات عالى باشد و استقلال مالى داشته باشد، همه دست به دست هم داده و موجب افزايش سن ازدواج دختران شده است. آمار شاهد اين مدعاست‎.
‎
بر اساس نتايج حاصل از نظرخواهى "همايش ملى ارزش‏ها و نگرش‏هاى جوانان" كه توسط سازمان ملى جوانان برگزار گرديد، در حالى كه بيشتر مسئولان ازدواج را از جمله مسائل اولويت‏دار در نظر مى‏گيرند، تنها 3/5 درصد پاسخ‏دهندگان نظرسنجى، ازدواج را به عنوان هدف مهم خود در زندگى تلقى مى‏كنند. يعنى "ازدواج" در نگرش جوانان پس از اشتغال، تحصيل، مسائل مالى، افزايش مهارت، رسيدن به مقام و خدمت به مردم، در اولويت هفتم قرار داشته و تنها 4/4 درصد از پاسخ‏دهندگان از ازدواج به عنوان نگرانى عمده خود ياد مى‏كنند. با چنين نگرشى دور از ذهن نخواهد بود كه شمار جوانان مجرد به ويژه دختران سالانه افزايش يابد. طبق اين آمار، متوسط سن ازدواج مردان در حال حاضر 7/26 و زنان 4/22 در سال است. اين افزايش براى مردان داراى رشد ساليانه معادل 6/0 درصد و براى زنان 5/0 درصد بوده است‎.
‎

از منظرى ديگر جمعيت دختران مجرد تا 35 سال در كشور به شش ميليون و يكصد هزار نفر مى‏رسد. اين در حالى است كه جمعيت پسران مجرد تا 30 سال از چهار ميليون و سيصد هزار نفر تجاوز نمى‏كند. اگر همه آنان قصد ازدواج داشته باشند باز يك ميليون و هشتصد هزار دخترِ دمِ بخت بدون همسر مى‏مانند. زنان روستايى نيز از اين فرايند مستثنا نيستند. يادآورى اين نكته ضرورى است كه به دليل مهاجرت مردان روستايى به شهرها 41 درصد از زنان روستايى تاكنون ازدواج نكرده‏اند‎.
‎
در اين حال رخداد ديگرى در حال انجام است. سازمان مديريت و برنامه‏ريزى نيز قبلا اعلام كرده بود با تغيير موازنه جمعيتى در سال 1390، شمار پسران از دختران به تدريج پيشى خواهد گرفت، اين امر به گونه‏اى تغيير خواهد كرد كه نزديك به يك ميليون و هفتصد هزار پسر آماده ازدواج افزون بوده و براى ازدواج با كمبود دخترِ دم بخت روبه‏رو خواهند شد‏‎.
‎

 

عوامل مختلف مجرد زيستن دختران
در نگاهى ساده زمانى كه صحبت از مشكلات و مسائل دختران و زنان بى‏همسر است، دغدغه اصلى بر "همسر" متمركز مى‏شود. از اين ديدگاه زنان بايد زير پوشش يا سرپرستى مرد به عنوان "همسر" زندگى كنند تا از مشكلات و مسائل آنان كاسته و يا به طور كامل حل شود. اما نگاه چيره در سطح جامعه از اين نوع انديشه فاصله زيادى گرفته است‏‎.
‎
از آنجا كه ازدواج امرى طبيعى، مشروع و منطقى در تمامى زمان‏ها و در همه جوامع بشرى تلقى مى‏شود، خواه ناخواه زنانى كه در سنين ازدواج قرار دارند، اما مجرد مانده‏اند، در وضعى نامعقول و غير عادى به نظر مى‏رسند‎.
‎
اين در حالى است كه تجرد زنان و دختران جوان اينك به مسئله‏اى جهانى تبديل شده است. برخى از مشكلات و مسائل اين دسته از زنان در اغلب كشورها همگون و يكسان است اما بخش ديگرى از آن خاص فرهنگ‏ها و خرده‏فرهنگ‏ها، قوميت‏ها، اديان و مذاهب مختلف، سنت‏هاى خاص، ارزش‏ها و سازه‏هاى مرسوم جوامع گوناگون است‎.
‎
در باره عوامل مختلف تنهايى دختران دكتر انور صمدى‏راد، استاد دانشگاه و آسيب‏شناس اظهار نظر مى‏كند. وى با بيان اينكه نگهدارى از يك يا چند تن از اعضاى خانواده كه دچار بيمارى يا پيرى، ازكارافتادگى و معلوليت هستند موجب مجرد ماندن تعدادى از دختران شده مى‏گويد: اين وضع در حالى است كه هيچ گونه پاداش مادى، بيمه، مستمرى و غيره به آنان تعلق نمى‏گيرد. همچنين بسيارى از دختران به خاطر نداشتن خانواده‏اى برون‏گرا، معاشرتى و يا داشتن خانواده فقير، مشكل‏دار، متعصب يا گسسته و پريشان، مجال و فرصت ازدواج برايشان فراهم نشده است. در نتيجه به رغم تمايل و آمادگى شخصى بايد همچنان مجرد باقى بمانند‎.
‎
دكتر صمدى‏راد مى‏افزايد: از سوى ديگر وجود برخى سنت‏ها و آداب و رسوم مانند ازدواج دختران به ترتيب سن، لزوم موافقت پدر براى ازدواج، داشتن جهيزيه كامل، مهريه‎